Fra Skjåk til Olden via Geiranger.


Det er jammen vakkert her i Norge. Eg bare seie det, det e nesten så eg muste pusten, serriøst.





 Her nydes utsktå ner t Geirangerfjorden



Må fylla litt diesel så me ikkje risikere å bli ståane midt på Strynefjelle














Her kan det passa med et lide dikt fra enn aen så åg fekk pusteprobleme når an såg den fine naturen



Ved Rundarne


No seer eg atter slike Fjell og Dalar,
som deim eg i min første Ungdom saag,
og sama Vind den heite Panna svalar;
og Gullet ligg paa Snjo, som før det laag.
Det er eit Barnemaal, som til meg talar,
og gjer meg tankefull, men endaa fjaag
Med Ungdomsminne er den Tala blandad:
Det strøymer paa meg, so eg knapt kan anda.

Ja, Livet strøymer paa meg, som det strøymde,
naar under Snjo eg saag det grøne Straa.
Eg drøymer no, som før eg altid drøymde,
naar slike Fjell eg saag i Lufti blaa.
Eg gløymer Dagsens Strid, som før eg gløymde,
naar eg mot Kveld af Sol eit Glimt fekk sjaa.
Eg finner vel eit Hus, som vil meg hysa,
naar Soli heim mot Notti vil meg lysa.

Alt er som før, men det er meir forklaarat,
so Dagsens Ljos meg synes meire bjart,
og det, som beit og skar meg, so det saarat,
det gjever sjølve Skuggen mindre svart:
sjølv det, som til at synda tidt meg daarat,
sjølv det gjer harde Fjellet mindre hardt.
Forsonad’ koma atter gamle Tankar:
det sama Hjarta er, som eldre bankar.

Og hver ein Stein eg som ein Kjenning finner,
for slik var den, eg flaug ikring som Gut.
Som det var Kjæmper spyr eg, hvem som vinner
af den og denne andre haage Nut.
Alt minner meg; det minner, og det minner,
til Soli ned i Snjoen sloknar ut.
Og in i siste Svevn meg eingong huggar
dei gamle Minne og dei gamle Skuggar.


Aasmund Olavson Vinje.



Elle du kan hørra når Solveig Kringlebotn synge diktet HER.


2 kommentarer:

  1. Heeeeeeelt magisk! Jeg må også dit 💜

    SvarSlett
  2. Ja, Janne sier at vi kjører gjennom et maler hele tiden :-)

    SvarSlett

Her kan du skrive innlegg til oss !